چو ماهی دست ِماهیگیر و صیاد
بدام ِماهیگیر،دل شوق ِ فریاد
فقط ؛ ازلطف واحسانش رهایی
ز دام و تورصیاد ؛آنچه خواهی
خدا چون ماهیگیربا تور صد لا
مرا خوانده فرا ؛ با حول و آلا
نباشد چاره ای جز فکرِ تسلیم
خودش چون ناظری بنما تو تکریم
خدایا دام و تورت ،سخت ومحکم
بخوانم لا اله اَنتْ؛ صد مُسَلَّم
چو یونس در دل تاریک و ظلمت
فرا خوانم ترا ای عشق و رحمت
چو لطفت بی نهایت؛ذوقِ مسکین
فرا آری خدا ؛ بی شرط و تمکین
تو یوسف بر نبی دادی تو عزت
سلیمان را به دنیا دادی مِکنت
کجا روی آورم جز تو ، عنایت
رسد بر ما و من ، یابیم سعادت
نظر کن ماهِیّ ِ در دام و خسته
رهایش تو کنی ،او دل که بسته
شودهردم بعشقت همچو زلیخا
ترا خواند فرا ؛ ای ذات ِ یکتا
زبانش نام تو ، قلبش چو خانه
فقط الله تو دارد،خداوند زمانه
تویی چون شاه کلید قفل ِبسته
نظر یا رب کنی ! وز عشق مَسته
به عرش و فرش و ارواح شهیدان
نظر بنما به الطافت ؛ به رحمان