شاعر آئینی ام ! کی من کجا درباری ام ؟!🤲 شاه رضا دارد عنایت برهمه شعرم پرازدلتنگی ام 🌻 گر زدوستی ا
شاعر آئینی ام ! کی من کجا درباری ام ؟!🤲
شاه رضا دارد عنایت برهمه شعرم پرازدلتنگی ام 🌻
گر زدوستی از ره تکریم و تمجید از صفایش گفته ام ❤️
نی که چاپلوسی کنم ؛ بنگر به حال خویش دادی بازیم🌻
می نویسم پاسخی از عمق جان الله بود او قاضی ام🌻
خود نظر دارد به قلبم تا به کاغذ آورم ، سربازیم🌻
نوکر کوی رضایم بعشقش می کنم هر دم چو تب 🌻
وصله ی ناجور به ما هرگز نچسبد اینچنین آری به لب🥀
جز رضا در این سرای بس عتیق عشقی نباشد در سرم🌻
هر چه را وصفش کنم از شاه رضا ما رسیده پیکرم🌻
این قلم ؛ این دفتر و این عاشقی میدان عشق دارم بیان🌻
هر چه را بینم زاوصاف از رضا در خادمش گردد عیان🌻
می نویسم پر انرژی هر زمان بر عشق ورزی بر رضا 🌻
نوکرش هر کس که باشد پورحسین؛ سنجری در این فضا🌻
پور محمد این شهیر(۱) این شیر مرد در خُلق و خوی🌻
برتر از وی گر سراغ داری بیاور نزد من در گفتگو🌻
خوش سخن ؛ خوش دید و منظر در اصول ؛ مردانگی 🌻
حرف هایش کُلُّهم جذاب و؛ دلها می رسد تابندگی 🌻
بس کن ای آقا جمال خُرده به دل هرگز مگیر ازاین و آن🌻
هر کسی زر و طلا را نی شناسد پس محک لازم بُود باب امان🌻
1_شهیر : (شَ) [ ع. ] (ص.) معروف، نامدار، نامور.
بیان ِ چشم ودل؛ از راهِ اشعار💝